elektronische metingen -- Formaldehyde

Een vis gaat eraan zonder zuiver water, een mens kan niet blijven leven zonder gezonde lucht. De meeste mensen vertoeven minstens 2/3 van hun leven binnenshuis. Gezonde lucht in huis, kantoor en werkruimte, is voor iedereen van vitaal belang. We kunnen amper een paar minuten leven zonder lucht en het steeds weer inademen van bezoedelde lucht tast uiteindelijk onze gezondheid aan.

Een weekendje lucht happen kan ons daarbij maar weinig helpen, als we alle andere dagen van de week allerlei toxische stoffen moeten inademen. Het ergste is nog dat we hiervan meestal onwetend zijn. Het menselijk reukorgaan past zich zeer snel aan, we ruiken aanvankelijk wel dat er een geurtje in de lucht hangt, maar naderhand merken we daar niets meer van.

Gelukkig zijn de toxische eigenschappen van bepaalde stoffen reeds gekend, zoals b.v. de schadelijke invloeden van asbest die bij zeer veel mensen longkanker veroorzaakte (asbestose).  

Zover staan we spijtig genoeg nog niet met het zeer schadelijk formaldehyde, dat in de chemische industrie steeds meer gebruikt wordt.

We achten het dan ook voldoende belangrijk om over dit verdacht goedje enige informatie te verstrekken.

Formaldehyde is een scheikundig kleurloos gas dat samengesteld is uit koolstof, waterstof en, zuurstof (scheikundige formule HCHO). Het verspreidt naar gelang de concentratie een meer of mindere scherpe geur. Dit gas in verbinding met componenten als b.v. fenol, melanin of ureum, resulteert in formaldehydehars. Vooral ureumformaldehyde wordt zeer veel verwerkt in de industrie.

We vinden het in lijmen, verven, vezelplaten, isolatieschuim, sommige onderhoudsproducten en cosmetica.

Ook het menselijk lichaam bevat in zeer geringe mate formaldehyde. In verbinding met andere lichaamssubstanties speelt het een onmisbare rol in de stofwisseling. 

Zonder dat we het zodadelijk voelen of zien, nemen we dit gif voornamelijk op langs ademhaling en de huid. Vooral allergische personen moeten op hun hoede zijn.

Onlangs deden we een geobiologisch onderzoek in een kapperszaak, ingebouwd in een woonhuis zodanig dat de lucht van het kapperssalon zeer gemakkelijk kon binnendringen in de woonkamer, waar een kindje van twee à drie jaar zeer veel verbleef. De ouders poogden met allerlei zorgen en voorzorgen te verhelpen dat het kindje steeds hoestte.

Verschillende dokters werden geraadpleegd, maar de beste remedies konden niet afdoende helpen, het kind had afwisselend een lopend neusje, keelpijn en een prikkelhoest. Onze metingen met de elektronische formaldehydemeter wezen uit dat zowel de binnenhuislucht van het kapperssalon als die van de woonkamer een formaldehydegehalte had van 23 ppm. Dit is veel meer dan normaal en moet schadelijk genoemd worden.

In meerdere scholen in de omgeving van Keulen in Duitsland ontstond een ware actie tegen de prikkelende lucht die in de vernieuwde klaslokalen hing. De meeste kinderen en ook de leraars gingen naar huis met hoofdpijn en voelden zich abnormaal vermoeid. Het klassepeil was ook lager dan men normaal kon verwachten. Eenmaal goed en wel thuis, verdwenen de klachten bij de meest "schoolzieke" kinderen. Men kwam er uiteindelijk achter dat waarschijnlijk de verf, de onderhoudsproducten of de aangebrachte vezelplaten de oorzaak van de ellende waren. Resultaat: in de "zieke" scholen werden naast andere giftstoffen, verhoogde concentraties ureumformaldehyde gemeten. Het stadsbestuur van Keulen had toch nog twee jaar nodig om de ziekmakende vezelplaten uit de scholen te verwijderen.  

In Salsburg waren de studenten van de hogere technische school niet zo geduldig. Met gasmaskers op het aangezicht, informerende protestborden en veel klank en zang werden de "bijtende", uit vezelplaat gemaakte klasmeubelen, prompt op de straat gezet. We kunnen ze geen ongelijk geven. Zoals dat overal het geval is, moeten de studenten ieder jaar steeds meer leerstof opnemen. Maar hoe hoger de ureumformaldehydeconcentratie in de klassen, hoe meer de studieconcentratie afzwakt. Het studiepeil moet regelrecht bergaf gaan.

 "Formaldehyde een sluipend vergif in de binnenhuislucht". 

Zoals reeds hoger vermeld, nemen we deze schadelijke stof op via huid en ademhalingswegen.  Een te langdurig contact met formaldehyde kan leiden tot hardnekkige aandoeningen van de slijmvliezen in neus, keel, luchtwegen en longen, wat  ademhalingsstoornissen tot gevolg kan hebben. Ook hoofdpijn en een gevoel van lichte misselijkheid kunnen wijzen op formaldehydevergiftiging. In zeer erge gevallen kunnen zelfs de slijmvliezen van maag en darmen aangetast worden.

Wat de huid betreft kunnen meerdere problemen zich voordoen, gaande van eenvoudige huidontsteking die naderhand verdwijnt, tot steeds terugkerende of blijvende allergische reacties. Ook het centraal zenuwstelsel is een vatbaar terrein voor formaldehyde, met als mogelijke gevolgen: prikkelbaarheid en concentratiestoornissen.

Ionisatie van de lucht

 De lucht bestaat uit moleculen van verschillende gassen, die  moleculen bestaan op hun beurt  uit atomen. Atomen bestaan uit een kern, waarin een aantal deeltjes positief geladen zijn en een aantal deeltjes negatief geladen zijn. Een atoom op zich is elektrisch neutraal : het aantal positieve en negatieve ionen heffen elkaar op. Indien atomen door de een of andere oorzaak elektronen (negatieve ionen) verliezen dan worden ze positief geladen. In de natuur is er onder normale omstandigheden een ionenevenwicht.

Dieren, zoals muizen, cavia’s en konijnen, die men probeerde te houden in een omgeving zonder ionen, gingen na korte tijd dood.

Planten die in een omgeving met veel negatieve ionen stonden, groeiden spectaculair beter dan onder andere omstandigheden.

Een te groot aantal positieve ionen is schadelijk voor onze gezondheid. De stofdeeltjes die in de lucht hangen vangen de negatieve ionen op, waardoor de concentratie positieve ionen groter wordt. We merken dit vooral door dat ademhalen dan moeilijker wordt. Bij een te langdurig verblijf in een omgeving met vooral positieve ionen verzwakken mensen en andere levende wezens, onze weerstand neemt af, de bloedsomloop verloopt moeilijk en vaak krijgen we ook ademhalingsmoeilijkheden.

Minuscule regendruppeltjes in de lucht vangen daarentegen de positieve ionen op waardoor de concentratie negatieve ionen groter wordt. Dit voelt men aan als een behaaglijk gevoel van frisheid en welbevinden. Het gevoel dat we hebben na een flinke regenbui, midden in het bos of in de buurt van een waterval of zeebranding.